عفونت ایمپلنت دندان
عفونت ایمپلنت دندان ناشی از باکتریها یک عارضه نگران کننده است چون خطر تخریب استخوان فک را بالا میبرد. کاشت ریشه مصنوعی دندان رقابتی بین پاتوژنهای عفونت زا و دفاع سلولی بدن به راه می اندازد. اگر باکتریها در این رقابت برنده شوند، یک لایه بیوفیلم بر روی تیتانیوم ایمپلنت تشکیل میدهند که آنها را از آنتی بیوتیک محافظت میکند، بنابراین به راحتی به رشد خود ادامه میدهند. همین که ایمپلنت به واسطه میکروبها احاطه شد، درمان با واکنش التهابی مواجه میشود که به آتروفی استخوان منتهی میگردد. مهمترین نکتهای که پس از کاشت ایمپلنت باید مورد توجه قرار بگیرد، تمیز کردن دندان متصل شده به ایمپلنت است که برای این منظور حتما باید علاوه بر مسواک از نخ دندان نیز استفاده شود.
علائم ایجاد عفونت ایمپلنت کدام است ؟
عفونت ایمپلنت دندان را باید جدی گرفت و در صورت تداوم علایم آن به دندانپزشک متخصص مراجعه نمایید. در صورت عدم درمان عفونت ایمپلنت و بی توجهی به آن ممکن است این عفونت به استخوان فک آسیب وارد کند، به طوری که مجبور به برداشتن بخشی از استخوان شوید. گسترش باکتریها میتواند حتی باعث تخریب سایر دندانها شده یا به بافتهای نرم اطراف و سینوس سرایت کند و منجر به درد سینوس یا مشکلات مجاری تنفسی شود. در موارد بسیار شدید ممکن است عفونت به خون راه یابد. در صورت تداوم هر یک از علایم زیر حتما به دندانپزشک خود مراجعه کنید :
1- درد یا تب
بیشتر عفونت ها باکتریایی در دهان موجب درد در ناحیه ایمپلنت میشوند. که در صورت مبارزه بدن با عامل عفونت میتوان نشانههای تب را نیز ظاهر گردد. در صورت ادامه دار بودن تب حتما با دندانپزشک خود مشورت کنید .
2- در جویدن دچار مشکل هستید
این مشکل معمولا برای افرادی پیش می آید که از ایمپلنت های درجه دو یا سه استفاده میکنند . در صورتی که از ایمپلنت با کیفیت و دارای خدمات پس از فروش و گارانتی دار استفاده کنید چنین مشکلاتی هرگز پیش نخواهد آمد .
3- قرمزی یا تورم لثه
قرمزی و تورم لثه نشانه اصلی وجود عفونت می باشد. البته ممکن است این تورم با چشم قابل دیدن نباشد اما بوسیله تماس مشخص می شود. در صورت مشاهده هر یک از علائم ذکر شده، لازم است به متخصص ایمپلنت مراجعه شود تا بررسی تکمیلی انجام گیرد. این نکته را در نظر بگیرید که بهترین راه برای پیشگیری از عفونت ایمپلنت رعایت کامل بهداشت دهان و دندان می باشد.
4- بعد از جراحی ایمپلنت
شما میتوانید هنگام ایمپلنت کردن دندان تنها در زیر لثه دچار عفونت کمی شوید، این اتفاق اغلب در عرض 2 هفته پس از جراحی ایمپلنت رخ میدهد. که معمولا توسط باکتریهای جا مانده هنگام کشیدن دندان فقط چند دقیقه قبل از قرار دادن ایمپلنت ایجاد میگردد. در این مواقع لثه کاملا قرمز، باد کرده، و هنگام لمس دردناک می باشد. دلیل احتمالی دیگر باکتریهای داخل دهان هستند که در طول ایمپلنت دندان زیر لثه قرار میگیرند. اگر روش صحیح جراحی استریل استفاده شود، این اتفاق حقیقتا رخ نمیدهد، اما دهان انسان مملو از باکتری است و گاهی اوقات با وجود بهترین اقدامات احتیاطی باز هم باکتری به ناحیه جراحی ممکن است وارد شود.
در هر صورت میکروبها راه خود را زیر لثهها پیدا میکنند و اینکه یک عفونت کوچک، در اطراف قسمت بالای ایمپلنت، به سرعت پس از جراحی رخ دهد، عجیب نیست. این نوع عفونت ایمپلنت دندانی معمولا با مصرف یک دوره کوتاه آنتی بیوتیک به سرعت از بین میرود.
5- پس از درمان
در طول 4 تا 8 هفته بعد از درمان، لثهی بالای ایمپلنت میتواند کمی متورم و قرمز شود. گاهی اوقات ممکن است یک چرک کوچک ظاهر شود. لثه در بالا، جایی که دندان به طور معمول از لثه خارج میشود،به لمس حساس میشود که واقعا به دردناکی عفونت ایمپلنت دندان در مرحله اول نیست.
در این مرحله از درمان، این موضوع اغلب ناشی از شل شدگی پیچ کوچک است که ایمپلنت را وصل میکند و میتواند با حذف پیچ یا و تمیز کردن داخل ایمپلنت و سوار کردن یک پیچ استریل جدید گاهی اوقات با آغشتن کمی ژل ضد باکتری، درمان شود. در این مورد، آنتی بیوتیکها معمولا مورد نیاز نیستند. منبع عفونت داخل ایمپلنت دندان است، جایی که خون جریان ندارد. اگر جریان خون وجود نداشته باشد، آنتی بیوتیکها به آنجا نمیرسند. به همین دلیل درمان صحیح شامل حذف پیچ، تمیز کردن داخل ایمپلنت و سوار کردن پیچ جدید استریل است.
6- در طول مرحله بهبودی
یک وضعیت نادر ممکن است در طول مرحله بهبودی اتفاق بیفتد، جایی که استخوان در اطراف بدنهی ایمپلنت پس از عمل جراحی بهبود نمییابد و عفونی میشود. لثه در اطراف ایمپلنت، از بیرون کنار گونه و از داخل در کنار زبان و یا کام شما به لمس حساس است.
در حالی که عفونت با آنتی بیوتیکهای قوی کاهش مییابد، با وجود ایمپلنت استخوان بهبود نمییابد. ایمپلنت باید برداشته شود. اغلب لایه استخوان، درست در کنار سطح ایمپلنت مرده است و جریان خون ندارد و بدون جریان خون قابل درمان نیست. اگر این وضعیت ادامه یابد و بدتر شود، میتواند منجر به عفونت بسیار شدید استخوان به نام استئومیلیت شود و درمان آن میتواند دشوار باشد و معمولا شامل جراحی حذف استخوان مرده است.
| حتما بخوانید : ایمپلنت در بارداری امکان پذیر است ؟ |
7- پس از ثابت شدن ایمپلنت
پس از ثابت شدن ایمپلنت و گذاشتن روکش و بریج، ممکن است التهاب جزئی، اما ماندگار و رنجآور را در اطراف گردن ایمپلنت، جایی که لبه لثه با ایمپلنت برخورد میکند، ایجاد شود. این امر میتواند به دلیل فاصله کوچک میکروسکوپی بین ایمپلنت و روکش باشد که باعث مخفی شدن باکتریها میشود.
لبه لثه فقط قرمز و کمی پف کرده میشود. دندانپزشکان این فاصله را میکروگپ یا شکاف ریز مینامند.برخی از طرحهای ایمپلنت به نظر میرسد نسبت به جمع آوری باکتریها درمیکروگپ مستعدتر از دیگر طرحها هستند. بهترین روش درمان عفونت میکروگپ باز کردن پیچ یا بریج و تمیز کردن کامل اجزا قبل از نصب مجدد، و دوباره آغشتن با ژل ضد باکتری است.
8- عفونت ایمپلنت به علت کمبود بهداشت دهان و دندان
آخرین احتمال عفونت ایمپلنت دندان زمانی است که بعدا اطراف ایمپلنت را با دقت به اندازه کافی تمیز نمیکنید. باکتریها میتوانند به تدریج ایجاد شوند، درست مثل وقتی که روی یک دندان طبیعی تشکیل میشوند، و باعث التهاب لثه و بیماری لثه میشوند. طی یک دوره زمانی، این امر میتواند منجر به تحلیل لثه در اطراف ایمپلنت شود و باعث میشود ایمپلنت دندان شل شود. در آن زمان، دیگر خیلی دیر شده است. هنگامی که ایمپلنت شل میشود، بدان معنی است که دیگر در استخوان ثابت نیست، و هرگز ثابت نمیشود و باید حذف شود.
چه عواملی در افزایش احتمال عفونت ایمپلنت دندان موثر است؟
عوامل بیشماری هستند که میتواند در افزایش احتمال عفونت ایمپلنت های دندانی موثر واقع شوند از جمله:
1- بیماری لثه:
لثه های سالم معیار مهمی برای جراحی کاشت دندان بوده و شما نمیتوانید با وجود داشتن بیماری لثه این عمل را انجام دهید. بیماری لثه یا بیماری پریودنتال، عفونتی است که میتواند به لثه و استخوان فک آسیب بزند. زمانی که عفونت درمان نشود اطراف ایمپلنت گسترش یافته و ایمپلنت از دست می رود. پس باید قبل از کاشت، بیماری لثه را درمان کنید تا از جلوگیری از عفونت ایمپلنت اطمینان حاصل کنید.
2- سیگار کشیدن:
سیگار کشیدن میتواند سبب عفونت ایمپلنت شود زیرا کشیدن سیگار سبب محدودیت جریان خون در لثه شده و فرآیند بهبودی را کند میسازد. تحقیقات متعدد نشان داده اند که احتمال عفونت ایمپلنت در افراد سیگاری بالای بیست درصد است. سیگاری بودن بدین معنا نیست که شما کاندید مناسبی برای کاشت ایمپلنت نمیباشید اما در هر صورت برای رسیدن به نتیجه ی بهتر ایمپلنت، یک هفته قبل از آن و حداقل دو ماه پس از آن سیگار کشیدن را کنار بگذارید.
3- تراکم استخوان فک نامناسب:
کاشت ایمپلنت دندان به استخوان مناسب برای حمایت از پایه آن بستگی دارد. بدون وجود استخوان فک سالم، جراح نمیتواند ایمپلنت را در فک شما با اطمینان کامل بکارد چون تحلیل استخوان میتواند استخوانها را شکننده کرده و خطر شکستگی و شل شدن پایه ایمپلنت را افزایش دهد. بیماری حاد لثه نیز میتواند سبب تحلیل استخوان فک شود. به هردلیلی استخوان فک پس از کاشت ایمپلنت تحلیل رود؛ احتمال عفونت ایمپلنت نیز افرایش می یابد.
4- اختلال در سیستم ایمنی بدن:
اگر شما دچار بیماری خود ایمنی یا بیماریهایی نظیر رماتیسم مفصلی و دیابت باشید، احتمال عفونت ایمپلنت وجود دارد چرا که سبب میشود روند بهبودی کُند شود. کند شدن روند بهبودی ایمپلنت میتواند مانع از جوش خوردن استخوان فک با پایه ایمپلنت شود و درنتیجه احتمال عفونت ایمپلنت افزایش یابد.
5- مصرف داروهای خاص:
استفاده از برخی داروهای خاص نیز میتواند به گونه ای منفی ایمپلنت را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو مهم است که دندانپزشک خود را در مورد داروهای مصرفی در جریان بگذارید. در سال 2016، محققین دانشگاه مکگیل دریافتند که داروهای سوزش معده ممکن است احتمال رشد استخوان جدید پس از کاشت پایه ایمپلنت را کاهش داده و پیوند استخوان را تحت تأثیر قرار دهند. همچنین در سال 2016، محققین در دانشگاه بوفالو نتایج مشابهی را در مورد افرادی که داروهای ضد افسردگی مصرف مینمودند گزارش کردند. درصورتیکه مصرف این داروها موجب عدم تکمیل فرایند اسئواینتگریشن شود؛ احتمال عفونت ایمپلنت به شدت افزایش می یابد.
6- – عدم رعایت بهداشت دهان و دندان:
رعایت بهداشت مناسب پس از ایمپلنت نیز تأثیر مهمی بر کاهش احتمال عفونت ایمپلنت دارد. اگر نمیتوانید به خوبی دهان و دندان خود را تمیز نگه دارید کاندید مناسبی برای کاشت ایمپلنت نخواهید بود.
7-جراح بی تجربه:
تجربیات تمامی جراحان مشابه یکدیگر نیست و اگر برای ایمپلنت نزد یک جراح بی تجربه بروید؛ احتمال عفونت ایمپلنت بسیار زیاد است. دندانپزشک معمولا شما را به یک جراح دهان و دندان ارجاع می دهد، اما بهتر است برای انتخاب جراح حرفه ای و باتجربه در کاشت ایمپلنت های دندانی تحقیق کنید. یک جراح باتجربه میداند که چه تعداد ایمپلنت باید در استخوان فک شما کاشته شود و محل کاشت پایه های ایمپلنت را به دقت بررسی و تعیین می نماید تا احتمال شل شدن ایمپلنت ها و عفونت آنها را پس از کاشت به حداقل برساند.
محل کاشت و نحوه کاشت ایمپلنت های دندانی بسیار مهم است چون اگر سوار کردن تاج دندان سبب وارد آمدن فشار اضافی بر روی ایمپلنت و لق شدن آن شود احتمال عفونت ایمپلنت افزایش می یابد.
| حتما بخوانید : مراقبت های بعد از جراحی ایمپلنت |
عفونت ایمپلنت می تواند موجب شل شدن آن شود؟
یکی از دلائلی که ممکن است پایه ایمپلنت در استخوان فک شل شود؛ عفونت ایمپلنت است. این عفونت موجب می شود استخوان اطراف ایمپلنت تحلیل رود و درنتیجه پایه ایمپلنت با استخوان جوش نخورد. بیماری لثه به نام پری ایمپلنتیتیس نیز می تواند موجب عفونت ایمپلنت و شل شدن پایه آن شود. اگر درمان عفونت ایمپلنت زود شروع شود، با رعایت بهداشت دهان و دندان و همچنین مصرف آنتی بیوتیک ها میتوان ایمپلنت را نجات داد.
بیماری پری ایمپلنتیتیس (peri-implantities) چیست؟
پری ایمپلنتیت یک پروسه التهابی مخرب است که بافتهای نرم و سخت اطراف ایمپلنت را تحت تأثیر قرار میدهد. در این بیماری بافتهای نرم ملتهب میشوند به طوری که استخوان آلوئول (بافت سخت) که اطراف ایمپلنت واقع شده است با گذر زمان تحلیل میرود.
بیماری پری ایمپلنتایتیس که شایعترین عارضه بعد از کاشت ایمپلنت است نوعی عفونت ایمپلنت است که با التهاب لثه و تحلیل استخوان فک و در نتیجه شکست روش کاشت ایمپلنت همراه است. عفونت ایمپلنت معمولا در اثر باکتری ایجاد میشود و بهترین روش برای از بین بردن آن مسواک زدن و کشیدن نخ دندان میباشد.
عدم درمان به موقع ایمپلنت دندان چه عواقبی دارد ؟
عدم درمان عفونت ایمپلنت ممکن است به مشکلات بسیاری منجر شده و در نتیجه درد و ناراحتی آزاردهنده ای را برای شما رقم بزند. اگر عفونت درمان نشود ممکن است نیاز به برداشتن بافت های استخوانهای فک باشد که میتواند استخوان و فک شما را کلا تضعیف کند. اگر مراقب باکتریهای به وجود آمده نباشید حتی ممکن است ایمپلنت خود را از دست بدهید. علاوه بر احتمال عفونت ایمپلنت، دندانهای طبیعی مجاور آن نیز ممکن است عفونی شوند. علاوه بر این، عفونت میتواند به بافتهای نرم و سینوسها نیز نفوذ کند.
از آنجایی که ریشه ی بسیاری از دندانهای فوقانی به سینوسها میرسند، در صورت عدم درمان عفونت ایمپلنت میتواند به راحتی به نواحی اطراف گسترش یابد و به درد سینوس منجر شود. به همین ترتیب، باکتری میتواند بافتهای نرم دهان را تحت تأثیر قرار داده و منجر به مشکلات بسیاری از جمله مشکل در مجاری تنفس شما شود. در موارد شدیدتر، عفونت ایمپلنت به سپتیسمی یا عفونت خونی منجر میشود به طوریکه عفونت وارد جریان خون شما می شود. در این شرایط، پاسخ طبیعی بدن افزایش تعداد آنتی بادیها در خون مشاهده علائمی مانند تب بسیار شدید است که خطرناک نیز می باشد.
اگر عفونت ایمپلنت درمان نشود و گسترش پیدا کند میتواند به مغز شما سرایت کند که این مسئله بسیار خطرناک بوده و شما باید برای مداوا در بیمارستان بستری شوید.
